Close Menu
    Facebook X (Twitter) Instagram
    • Polityka Prywatności
    • Kontakt
    Pasaż biznesuPasaż biznesu
    • Strona Główna
    • Obrót gruntami rolnymi i leśnymi
    • Spółdzielcze prawa do lokali
    • Restrukturyzacja i podział spółek
    • Poświadczenia i specjalne czynności notarialne
    • Rodzina i ochrona prywatna
    Pasaż biznesuPasaż biznesu
    Strona Główna » Alimenty bez sprawy sądowej. Jak działa dobrowolne poddanie się egzekucji (art. 777 KPC)?
    Rodzina i ochrona prywatna

    Alimenty bez sprawy sądowej. Jak działa dobrowolne poddanie się egzekucji (art. 777 KPC)?

    Woźniak Krystian28 listopada, 2025Brak komentarzy
    Alimenty bez sprawy sądowej.
    Podziel się
    Twitter Telegram Facebook E-mail Threads Copy Link
    4.5/5 (2)

    Uregulowanie alimentów nie musi oznaczać wielomiesięcznej walki w sądzie. Jeżeli rodzice potrafią się porozumieć, mogą ustalić alimenty bez procesu – w szczególności w formie umowy alimentacyjnej u notariusza, z dobrowolnym poddaniem się egzekucji na podstawie art. 777 Kodeksu postępowania cywilnego. Tak sporządzony akt notarialny pozwala potem – w razie niepłacenia – szybko uruchomić komornika, bez tradycyjnego procesu o alimenty.

    Poniżej praktyczne omówienie wszystkich kluczowych rozwiązań, różnic między nimi, kroków proceduralnych oraz odpowiedzi na najczęstsze pytania.

    Spis Treści

    Toggle
    • Umowa alimentacyjna u notariusza – jak to działa
    • Podstawa prawna – art. 777 KPC w pigułce
    • Co musi zawierać umowa alimentacyjna u notariusza
    • Tytuł egzekucyjny a tytuł wykonawczy – kluczowa różnica
    • Jak uzyskać klauzulę wykonalności na akt notarialny
      • Krok po kroku
    • Egzekucja alimentów u komornika – co się dzieje w praktyce
    • Mediacja alimentacyjna – ugoda z mocą wyroku
    • Zawezwanie do próby ugodowej – szybkie posiedzenie w sądzie
    • Najprostsza, ale ryzykowna opcja – umowa „na kartce” między rodzicami
    • Porównanie najważniejszych rozwiązań
    • Najczęstsze pytania (FAQ)
    • Podsumowanie

    Umowa alimentacyjna u notariusza – jak to działa

    Umowa alimentacyjna zawarta u notariusza to porozumienie między rodzicami, które:

    • reguluje wysokość, terminy i sposób płacenia alimentów,
    • jest sporządzane w formie aktu notarialnego,
    • zawiera oświadczenie zobowiązanego rodzica o dobrowolnym poddaniu się egzekucji,
    • po nadaniu klauzuli wykonalności przez sąd może być podstawą egzekucji komorniczej, tak jak wyrok.

    Warunek jest jeden: oboje rodzice muszą się zgodzić co do treści umowy.

    Podstawa prawna – art. 777 KPC w pigułce

    Art. 777 § 1 pkt 4 KPC stanowi, że tytułem egzekucyjnym jest akt notarialny, w którym dłużnik:

    1. poddaje się egzekucji,
    2. zobowiązuje się do określonego świadczenia pieniężnego,
    3. a w akcie wskazany jest termin lub zdarzenie, od którego zależy obowiązek spełnienia świadczenia.

    W praktyce oznacza to, że:

    • rodzic zobowiązany do alimentów składa u notariusza oświadczenie, że dobrowolnie poddaje się egzekucji,
    • akt notarialny jest tytułem egzekucyjnym (ale jeszcze nie wykonawczym),
    • żeby iść do komornika, trzeba najpierw uzyskać w sądzie klauzulę wykonalności.

    „Tytułami egzekucyjnymi są: akt notarialny, w którym dłużnik poddał się egzekucji i który obejmuje obowiązek zapłaty sumy pieniężnej lub wydania rzeczy oznaczonych co do gatunku, ilościowo w akcie określonych, albo też wydania rzeczy indywidualnie oznaczonej, gdy w akcie wskazano termin wykonania obowiązku lub zdarzenie, od którego uzależnione jest wykonanie.”

    —Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Art. 777 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania cywilnego

    Co musi zawierać umowa alimentacyjna u notariusza

    Żeby umowa alimentacyjna miała realną moc i nie została podważona ze względów formalnych, warto zadbać o konkretne elementy.

    ElementCo powinno się w nim znaleźć
    Dane stronImię, nazwisko, adres, PESEL, seria i numer dowodu osobistego każdego z rodziców.
    Dane dzieckaImię, nazwisko, data urodzenia, PESEL (jeśli posiada).
    Podstawa obowiązkuInformacja, że rodzic jest zobowiązany do alimentów na dziecko (obowiązek z Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).
    Wysokość alimentówKonkretnie: „X zł miesięcznie” – żadnych „około”, „w granicach” itp.
    Termin płatnościNa przykład: „do 10. dnia każdego miesiąca z góry”.
    Sposób płatnościNa przykład: przelew na określony numer rachunku bankowego.
    Czas trwania obowiązkuNa przykład: „do ukończenia przez dziecko 18 lat” albo „do ukończenia nauki, nie dłużej niż do 25. roku życia”.
    Warunki zakończenia obowiązkuPrzykładowo: śmierć dziecka, stałe podjęcie pracy zarobkowej przez dziecko, orzeczenie sądu zmieniające wysokość lub znoszące obowiązek.
    Dobrowolne poddanie się egzekucjiJasne zdanie, że zobowiązany rodzic poddaje się egzekucji co do świadczeń opisanych w umowie, w trybie art. 777 § 1 pkt 4 KPC.
    Podpisy stronWłasnoręczne podpisy obojga rodziców złożone w obecności notariusza.

    Dobrze jest też dodać:

    • zapis o sposobie waloryzacji alimentów (np. indeksacja o wskaźnik inflacji),
    • wskazówki, w jakich sytuacjach strony zobowiązują się wrócić do stołu rozmów (np. utrata pracy, choroba dziecka).

    Tytuł egzekucyjny a tytuł wykonawczy – kluczowa różnica

    To rozróżnienie decyduje o tym, czy z aktem notarialnym można od razu iść do komornika.

    • Tytuł egzekucyjny – dokument, który stwierdza istnienie obowiązku (np. akt notarialny z art. 777 KPC, wyrok sądu, ugoda sądowa, ugoda mediacyjna po zatwierdzeniu).
    • Tytuł wykonawczy – tytuł egzekucyjny opatrzony przez sąd klauzulą wykonalności.

    Akt notarialny z dobrowolnym poddaniem się egzekucji:

    • od razu po podpisaniu jest tytułem egzekucyjnym,
    • ale dopiero po nadaniu klauzuli wykonalności przez sąd staje się tytułem wykonawczym, z którym można iść do komornika.

    Jak uzyskać klauzulę wykonalności na akt notarialny

    Po podpisaniu umowy u notariusza nie dzieje się nic „automatycznie”. Klauzulę wykonalności trzeba wyraźnie „załatwić” w sądzie.

    Krok po kroku

    1. Zgromadzenie dokumentów
    Potrzebne będą przede wszystkim:

    • oryginał aktu notarialnego z oświadczeniem o poddaniu się egzekucji,
    • kopia aktu,
    • jeśli dłużnik już nie płaci – dowody braku płatności (wyciągi bankowe, wezwania do zapłaty).

    2. Złożenie wniosku do sądu rejonowego
    Wniosek składa się do sądu rejonowego właściwego według miejsca zamieszkania dłużnika (co do zasady) albo – w pewnych sytuacjach – miejsca zamieszkania wierzyciela.
    Wniosek powinien zawierać:

    • oznaczenie sądu,
    • dane wierzyciela i dłużnika,
    • wskazanie aktu notarialnego (data, repertorium),
    • prośbę o nadanie klauzuli wykonalności na podstawie art. 777 KPC,
    • podpis wierzyciela lub pełnomocnika.

    3. Rozpoznanie wniosku przez sąd
    Sąd:

    • bada tylko kwestie formalne (czy akt spełnia wymogi, czy jest poddanie się egzekucji, czy świadczenie jest określone),
    • nie ocenia, czy alimenty są „słuszne” albo „za wysokie”,
    • wydaje postanowienie na posiedzeniu niejawnym, bez wzywania stron.

    Przepisy mówią o rozpoznaniu wniosku „niezwłocznie, nie później niż w terminie 3 dni”, ale w praktyce sądy robią to w ciągu kilku–kilkunastu tygodni, a często 2–4 miesięcy.

    4. Nadanie klauzuli wykonalności
    Jeśli wszystko jest w porządku, sąd dopisuje do aktu notarialnego klauzulę wykonalności. Od tej chwili jest to tytuł wykonawczy, z którym można wystąpić do komornika.

    Egzekucja alimentów u komornika – co się dzieje w praktyce

    Gdy dłużnik przestaje płacić alimenty wynikające z aktu notarialnego, wierzyciel (zwykle drugi rodzic działający w imieniu dziecka) może złożyć wniosek do komornika.

    Co jest potrzebne:

    • tytuł wykonawczy (akt notarialny z klauzulą wykonalności),
    • krótki wniosek o wszczęcie egzekucji,
    • dane dłużnika (adres, miejsce pracy, znane rachunki bankowe).

    Wniosek o wszczęcie egzekucji jest bezpłatny.

    Typowe działania komornika:
    Komornik może:

    • zająć wynagrodzenie z umowy o pracę, umowy zlecenia, renty, emerytury,
    • zająć rachunki bankowe (poprzez system OGNIVO),
    • zająć zwrot podatku, a w określonych przypadkach też niektóre świadczenia,
    • w ostateczności – zająć ruchomości (np. samochód) czy nieruchomości.

    Dłużnik jest o egzekucji informowany, ale brak jego zgody nie blokuje działań komornika.

    Mediacja alimentacyjna – ugoda z mocą wyroku

    Jeżeli rodzice potrafią rozmawiać, ale niekoniecznie chcą iść do notariusza, warto rozważyć mediację.
    Mediacja to spotkania (stacjonarne lub online) z bezstronnym mediatorem, który pomaga wypracować porozumienie.

    Najważniejsze cechy mediacji:

    • dobrowolność (każdy może w każdej chwili zrezygnować),
    • brak formalizmu (spotkania w bardziej „ludzkiej” atmosferze niż w sądzie),
    • mediator nie „wydaje wyroku”, ale pomaga znaleźć kompromis,
    • po zawarciu ugody mediator przekazuje ją do sądu do zatwierdzenia.

    Po zatwierdzeniu przez sąd ugoda mediacyjna:

    • ma taką samą moc jak ugoda zawarta bezpośrednio przed sądem,
    • po nadaniu klauzuli wykonalności jest tytułem wykonawczym i może być podstawą egzekucji komorniczej.

    Czas trwania: często 1–2 spotkania i kilka tygodni oczekiwania na zatwierdzenie przez sąd.

    Zawezwanie do próby ugodowej – szybkie posiedzenie w sądzie

    Alternatywą jest złożenie do sądu wniosku o zawezwanie do próby ugodowej – jeszcze przed pozwem o alimenty.

    W praktyce oznacza to:

    1. składamy w sądzie rejonowym krótki wniosek z propozycją alimentów,
    2. sąd wzywa obie strony na posiedzenie pojednawcze,
    3. podczas posiedzenia sąd pomaga stronom zawrzeć ugodę,
    4. jeśli ugoda zostanie zawarta, ma moc ugody sądowej i może być opatrzona klauzulą wykonalności.

    Jeśli strony się nie dogadają, żadne zobowiązanie nie powstaje – trzeba wnieść normalny pozew o alimenty.
    To rozwiązanie formalnie „sądowe”, ale szybsze i mniej konfliktowe niż klasyczny proces.

    Najprostsza, ale ryzykowna opcja – umowa „na kartce” między rodzicami

    Rodzice mogą też po prostu:

    • dogadać się ustnie,
    • spisać między sobą prostą umowę (bez notariusza, bez sądu).

    Z punktu widzenia prawa:

    • taka umowa może dowodzić, że strony na coś się umówiły,
    • ale nie jest tytułem egzekucyjnym,
    • nie wolno na jej podstawie wszcząć egzekucji komorniczej.

    Jeśli rodzic przestanie płacić, i tak trzeba będzie:

    • pozwać go o alimenty albo
    • zawrzeć umowę u notariusza lub ugodę sądową/mediacyjną.

    To rozwiązanie ma sens tylko wtedy, gdy obie strony są bardzo rzetelne i istnieje między nimi wysoki poziom zaufania. W każdym innym przypadku jest to ryzykowne.

    Porównanie najważniejszych rozwiązań

    AspektUmowa u notariusza (art. 777 KPC)Mediacja alimentacyjnaZawezwanie do próby ugodowejProces sądowy
    Zgoda obu stronKoniecznaKoniecznaKonieczna do zawarcia ugodyNie
    Czas do tytułu wykonawczegoUmowa od razu, klauzula zwykle 2–4 miesiąceUgoda + zatwierdzenie w kilka tygodniUgoda na jednym posiedzeniu, zwykle w kilka tygodniZwykle wiele miesięcy
    KosztyTaksa notarialna (zależna od rocznej wartości alimentów)Niskie koszty regulowane rozporządzeniemNiskie opłaty sądowePowód zwolniony z opłat (płaci tylko za pełnomocnika)
    FormalizmWysoki przy akcie, niski późniejNiskiŚredniWysoki
    Konieczność dowodówNieNieNieTak, często rozbudowane postępowanie dowodowe
    Moc egzekucyjnaPełna po klauzuliPełna po zatwierdzeniu przez sądPełna (ugodę sądową można zaopatrzyć w klauzulę)Pełna po klauzuli
    Poziom konfliktuZwykle niskiZwykle niskiŚredniWysoki

    Najczęstsze pytania (FAQ)

    Czy od razu po podpisaniu umowy u notariusza mogę iść do komornika?
    Nie. Akt notarialny jest tytułem egzekucyjnym, ale żeby stał się tytułem wykonawczym, musisz uzyskać w sądzie klauzulę wykonalności. Dopiero z klauzulą można wszcząć egzekucję komorniczą.

    Jak długo czeka się na klauzulę wykonalności?
    Przepisy mówią o rozpoznaniu „niezwłocznie, nie później niż w 3 dni”, ale w praktyce w sprawach rodzinnych często jest to kilka tygodni do kilku miesięcy (zwykle około 2–4 miesięcy, zależnie od sądu).

    Czy mogę zmienić wysokość alimentów z umowy notarialnej?
    Tak, ale wymaga to:

    • kolejnej umowy (znów u notariusza) za zgodą obu stron albo
    • wytoczenia powództwa o zmianę wysokości alimentów przed sądem, jeśli nie ma zgody drugiego rodzica.

    Czy notariusz może odmówić sporządzenia umowy alimentacyjnej?
    Tak. Notariusz ma obowiązek odmówić, jeśli treść umowy byłaby sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego, np. gdy kwota alimentów jest rażąco zaniżona w stosunku do potrzeb dziecka i możliwości rodzica.

    Czy alimenty można ustalić rzeczowo (np. „opłacam mieszkanie i zajęcia dodatkowe”) zamiast kwotowo?
    Z punktu widzenia art. 777 KPC – nie. Akt notarialny z poddaniem się egzekucji musi określać świadczenie pieniężne. Można w nim przewidzieć dodatkowe świadczenia, ale podstawą egzekucji będzie konkretna kwota wyrażona w złotówkach.

    Czy alimenty mogą dotyczyć dorosłego dziecka (po 18. roku życia)?
    Tak, jeżeli nadal się uczy, nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie lub jest niepełnosprawne. Umowa notarialna może przewidywać alimenty także po osiągnięciu pełnoletności – ważne, by jasno określić okres i warunki trwania obowiązku.

    Czy zamiast notariusza lepiej wybrać mediację?
    To zależy. Jeżeli:

    • zgoda jest pełna i konkretna – notariusz będzie najszybszy i najprostszy,
    • potrzebne jest „przegadanie” tematu i wsparcie osoby trzeciej – lepsza będzie mediacja.

    Czy zwykła pisemna umowa między rodzicami ma sens?
    Może mieć sens praktyczny (jako „plan”), ale nie daje żadnych narzędzi egzekucyjnych. Gdy druga strona przestanie płacić, i tak trzeba iść do sądu lub do notariusza. Taka umowa nie zastąpi aktu notarialnego ani ugody sądowej.

    Podsumowanie

    Alimenty można ustalić bez klasycznego procesu – najsilniejszą i najbardziej praktyczną formą jest akt notarialny z dobrowolnym poddaniem się egzekucji na podstawie art. 777 KPC.

    Taki akt jest równoznaczny z wyrokiem pod względem możliwości egzekucji – po uzyskaniu klauzuli wykonalności od sądu.

    Alternatywami są: mediacja z zatwierdzeniem ugody przez sąd, zawezwanie do próby ugodowej, klasyczna ugoda sądowa.

    Zwykłe „dogadanie się” ustne albo na kartce warto traktować tylko jako rozwiązanie przejściowe – nie daje ono żadnych narzędzi egzekucji, gdy druga strona przestanie płacić.

    Wybór ścieżki zależy od poziomu zgody między rodzicami, pilności sprawy i gotowości do poniesienia kosztów notariusza. W sytuacji, gdy jest zgoda co do alimentów i chęć zamknięcia tematu raz a dobrze, umowa u notariusza z poddaniem się egzekucji jest w praktyce najwygodniejszym rozwiązaniem.

    Powiązane posty

    Długi w spadku dla małoletniego? Procedura odrzucenia spadku przez dziecko (Sąd i Notariusz).

    5 grudnia, 2025

    Śmierć właściciela firmy. Jak wykonawca testamentu może uratować biznes przed paraliżem?

    4 grudnia, 2025

    Włączenie mieszkania prywatnego do majątku wspólnego. Kiedy rozszerzenie wspólności się opłaca?

    17 października, 2025

    Firma dla męża, dom dla żony? Jak notarialnie podzielić majątek bez wieloletniej walki w sądzie.

    16 października, 2025
    Dodaj komentarz
    Zostaw odpowiedź Anuluj odpowiedź

    O Autorze
    Autor bloga - Krystian Woźniak
    Woźniak Krystian

    Jestem prawnikiem z ponad 15-letnim doświadczeniem w prawie biznesu i handlowym. Przez lata pracy z przedsiębiorcami na wszystkich etapach ich rozwoju — od pomysłu na biznes, przez założenie spółki, aż po ekspansję i wyjście z rynku — zaobserwowałem jeden powracający problem: wiedza prawna i biznesowa jest rozproszona, trudnodostępna, a często wyjaśniana w sposób, który zostawia więcej pytań niż udziela odpowiedzi.

    Widziałem, jak młodych przedsiębiorców paraliżuje strach przed niewiadomą. Widziałem doświadczonych biznesmenów, którzy tracili pieniądze na błędach, których można było uniknąć. Widziałem pracowników, którzy marzyli o własnym biznesie, ale nie wiedzieli, od czego zacząć. A przede wszystkim widziałem, że brakuje miejsca, gdzie można znaleźć szczerą, sprawdzoną i zrozumiałą informację o tym, jak naprawdę działają biznes, prawo i finanse.

    Dlatego stworzyłem „Pasaż Biznesu”.

    Ta strona to moja odpowiedź na pytanie, które słyszę od lat: „Jak to naprawdę działa?”. Tutaj nie będę Ci sprzedawać cudów ani obiecywać łatwych rozwiązań. Zamiast tego chcę być Twoim bezstronnym przewodnikiem — kimś, kto ma doświadczenie, ale też autentyczną chęć, abyś mógł podejmować świadome decyzje o swoim biznesie.

    Moja misja jest prosta: edukować, wyjaśniać i wspierać. Niezależnie od tego, czy planujesz pierwszy krok jako przedsiębiorca, zarządzasz małą firmą i szukasz optymalnych rozwiązań, czy jesteś pracownikiem zainteresowanym przedsiębiorczością — tutaj znajdziesz odpowiedzi. Odpowiedzi oparte na prawie, doświadczeniu i zdrowym rozsądku.

    Wierzę, że wiedza powinna być dostępna dla wszystkich, a edukacja biznesowa nie musi być nudna ani zastraszająca. Dlatego piszę artykuły, które wyjaśniają skomplikowane zagadnienia w prosty sposób, bez niepotrzebnego żargonu prawniczego.

    Witaj w „Pasażu Biznesu” — miejscu, gdzie biznes i prawo spotykają się z praktyką i zdrowym rozsądkiem.

    © 2026 PasazBiznesu.pl
    • Strona Główna
    • Kontakt
    • Polityka Prywatności

    Wpisz powyżej i naciśnij Enter, aby wyszukać. Naciśnij Esc, aby anulować.